wtorek, 10 kwietnia 2018

Próchnica niszczy nie tylko zęby

Wyniki badań przeprowadzonych w 2014 r. na zlecenie ogólnoświatowej organizacji pożytku publicznego  Alliance for a Cavity-Free Future (ACFF) nie pozostawiają złudzeń. Świadomość Polaków w kontekście profilaktyki i leczenia próchnicy wciąż jest niewystarczająca. Aż 60% respondentów twierdzi, że „psucie się zębów” to proces nieunikniony, który prędzej czy później dotknie każdego. Zdaniem 20% Polaków, próchnicy można zapobiegać tylko w dzieciństwie – później pozostaje nam pogodzić się z chorobą. 85% respondentów poinformowało, że wie jak należy dbać o zęby, jednak aż 73% osób przyznało, że robi niewiele w kierunku zapobieżenia choroby próchnicowej.

próchnica


Gorzka prawda o słodyczach

Respondenci wskazali, że najważniejszym obszarem do poprawy w zakresie dbania o zdrowie zębów jest ograniczenie spożycia słodyczy (38%). I rzeczywiście, cukier zawarty w pokarmach to pożywka dla bakterii. Produkowane przez nie kwasy niszczą szkliwo zębów i są przyczyną powstawania ubytków. 

Z raportu World Health Organization (2003) wynika, że próchnica dotyka blisko 80% populacji świata. Mimo że na przestrzeni ostatnich 30 lat nastąpiła znaczna poprawa w zakresie profilaktyki chorób jamy ustnej, problem próchnicy w Europie Środkowo-Wschodniej wciąż jest poważny. Sprawa jest o tyle istotna, że próchnica to nie tylko „dziura w zębie” i nieznośny ból wymagający interwencji lekarza stomatologa. Społeczeństwo w niewielkim stopniu zdaje sobie sprawę z tego, że nieleczona próchnica może powodować nieodwracalne zmiany chorobowe nie tylko w obrębie jamy ustnej, ale całego organizmu.

Groźne powikłania

Zbagatelizowanie problemu próchnicy może być przyczyną pojawienia się wielu poważnych dolegliwości oraz chorób ogólnoustrojowych. Wraz z rozwojem próchnicy zwiększa się ryzyko:

  • paradontozy i różnego typu infekcji jamy ustnej
  • chorób serca, w tym zawału lub udaru
  • chorób nerek
  • cukrzycy
  • wrzodów żołądka
  • stanów zapalnych stawów
  • halitozy, czyli nieprzyjemnego zapachu z ust
  • stanów zapalnych zatok szczękowych
  • stanów zapalnych migdałków podniebiennych i gardła
  • powikłań w trakcie ciąży
  • sepsy


Warto podkreślić, że objęte chorobą próchnicową zęby, a co za tym idzie mało atrakcyjny wygląd uzębienia mogą niekorzystnie wpływać na nasze samopoczucie i skutecznie obniżać poczucie własnej wartości. 

Co robić, by nie dać się próchnicy?

Przyszłość bez ubytków próchnicowych jest możliwa. Aby utrzymać dobrą kondycję zębów oraz dziąseł należy konsekwentnie przestrzegać podstawowych zasad higieny jamy ustnej i odwiedzać gabinet stomatologiczny co najmniej dwa razy w roku. Warto również przyjrzeć się swojej diecie i ograniczyć spożywanie słodyczy. W zachowaniu zdrowia zębów pomogą nam również specjalistyczne zabiegi higienizacyjne, takie jak fluoryzacja czy piaskowanie.

wtorek, 27 marca 2018

Ekstrakcja zęba – wskazania do zabiegu i jego przebieg

Nieocenione możliwości współczesnej stomatologii pozwalają wyleczyć nawet bardzo trudne przypadki chorób zębów. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy usunięcie zęba jest nieuniknione. Na przykład wtedy, gdy doszło do pęknięcia korzenia zęba  lub przeprowadzenie leczenia endodontycznego u danego Pacjenta nie jest możliwe.

stomatologiczny przegląd zębów

Inne wskazania do ekstrakcji zęba to m.in.:
  • zęby ustawione poza łukiem lub zęby stłoczone (nierzadko przed przystąpieniem do leczenia ortodontycznego konieczne jest usunięcie zdrowego zęba lub zębów)
  • duży stopień rozchwiania zęba, brak umocowania zęba w zębodole
  • zęby zatrzymane, czyli te, które nie wyrżnęły się całkowicie i są przyczyną dolegliwości bólowych
  • złamanie korony zęba w sposób uniemożliwiający odbudowę zęba 
  • złamanie korzenia zęba
  • usunięcie zęba martwego lub ze zmianami zapalnymi w tkankach otaczających korzeń może być konieczne w przypadku niektórych chorób ogólnoustrojowych, takich jak zapalenie mięśnia sercowego, schorzenie o charakterze reumatycznym, alergia
  • nierzadko wskazaniem do usunięcia dotkniętego chorobą zęba jest chemioterapia.


Trzeba jednak pamiętać, że przeprowadzenie zabiegu ekstrakcji zęba zawsze poprzedzone jest szczegółowym wywiadem lekarskim, a to, czy ząb zostanie usunięty, czy też nie, to kwestia indywidualna i zależy od wielu czynników. Aby uniknąć ewentualnych powikłań w trakcie lub po zabiegu, Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach, takich jak astma, epilepsja, cukrzyca, choroby wątroby lub wrodzone wady serca.

Co więcej, zabieg nie powinien być wykonywany u Pacjentek w ciąży (zwłaszcza w pierwszym trymestrze), a także u osób chorych na białaczkę lub hemofilię.

Przebieg zabiegu

Zabieg usunięcia zęba na ogół zostaje przeprowadzony w znieczuleniu miejscowym. Za sprawą silnych środków znieczulających jest on bezbolesny. Zadaniem stomatologa jest zerwanie wiązadła, które „trzyma” ząb w zębodole. Dzięki odpowiednim narzędziom oraz manualnym umiejętnościom lekarza dentysty cały zabieg nie trwa długo. Po usunięciu zęba stomatolog oczyszcza zębodół i zakłada opatrunek. Czasami konieczne jest założenie szwów na dziąśle.

Wskazania po zabiegu

Aby przyspieszyć proces regeneracji tkanki po zabiegu i wyeliminować uczucie dyskomfortu, warto przestrzegać zaleceń lekarza. Wśród nich wymienić należy m.in.:
  • przyjmowanie środków przeciwbólowych (w razie potrzeby)
  • unikanie ciężkiej pracy fizycznej przez co najmniej dobę po zabiegu
  • przyjmowanie płynnych i chłodnych pokarmów 
  • zrezygnowanie z palenia papierosów przynajmniej 24h po zabiegu
  • dbanie o higienę jamy ustnej (należy jednak zrezygnować z intensywnych zabiegów higienizacyjnych)


Jeśli mają Państwo pytania dotyczące zabiegu ekstrakcji przeprowadzanego w gabinecie stomatologicznym Endodental, zachęcamy do kontaktu z naszym zespołem: http://endodental.pl/.

poniedziałek, 12 marca 2018

5 pytań o piaskowanie zębów

Na czym polega piaskowanie zębów?

Jest to zabieg stomatologiczny, który ma na celu usunięcie z zębów osadu, przebarwień oraz resztek kamienia nazębnego. Kawa, herbata, niektóre produkty żywnościowe, a także papierosy i leki mogą być przyczyną pojawienia się nieestetycznych przebarwień na powierzchni zębów. Aby skutecznie rozprawić się z nalotami i osadami na zębach, warto poddać się zabiegowi piaskowania zębów, gdyż samo szczotkowanie może okazać się niewystarczające. Usunięcie osadów z powierzchni zębowych zmniejsza ryzyko rozwoju bakterii, a zęby zyskują gładkość i jaśniejszy odcień. 

Jaki jest przebieg zabiegu piaskowania zębów?

Sam zabieg trwa zwykle 20-30 minut. Stomatolog lub higienistka stomatologiczna starannie usuwa płytkę nazębną i wszelkiego typu naleciałości przy użyciu tzw. piaskarki stomatologicznej. Drobny proszek rozpylony pod ciśnieniem w jamie ustnej Pacjenta dokładnie oczyszcza nawet trudno dostępne przestrzenie międzyzębowe, do których nie dociera szczoteczka. Zabieg piaskowania zębów jest bezbolesny i w pełni bezpieczny dla zdrowia.

Jakie są zalecenia po zabiegu?

Kilka godzin po zabiegu Pacjent powinien unikać picia kawy i herbaty. Powinien również wstrzymać się z zapaleniem papierosa, gdyż zęby są wtedy szczególnie narażone na pojawienie się nowych przebarwień. Bardzo ważna jest dbałość o higienę jamy ustnej i stosowanie się do zaleceń stomatologa. Wskazana jest tzw. biała dieta, czyli wyeliminowanie z jadłospisu produktów barwiących (np. kolorowe napoje, niektóre soki). Po przeprowadzeniu piaskowania zębów warto rozważyć zastosowanie fluoryzacji, która wzmacnia szkliwo.

Kto może skorzystać z zabiegu piaskowania?

Zabieg piaskowania zębów może być przeprowadzany u każdego, o ile lekarz nie stwierdził stanu zapalnego jamy ustnej, zapalenia dziąseł lub uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej. Przeciwwskazaniem do zabiegu jest także alergia na sodę, pylica lub astma.

Piaskowanie jest zalecane przede wszystkim osobom, które:
  • piją duże ilości kawy i/lub herbaty
  • palą papierosy
  • noszą aparaty ortodontyczne
  • planują wybielanie zębów
  • mają tzw. zęby stłoczone
  • są podatne na pojawienie się przebarwień na powierzchni zębów.

aparat ortodontyczny

Jak często należy poddawać się zabiegowi piaskowania zębów?

Standardowo zaleca się piaskować zęby 1-2 razy w roku. Pacjenci, którzy noszą aparaty ortodontyczne, a także osoby, których zęby są wyjątkowo podatne na przebarwienia powinny poddawać się zabiegowi częściej, nawet 3-4 razy w roku. 

Zachęcamy do zapoznania się z pełną ofertą gabinetu Endodental: http://endodental.pl/oferta

poniedziałek, 19 lutego 2018

Zalecenia dietetyczne w walce z próchnicą

Szkodliwe nawyki żywieniowe, przyjmowanie niektórych leków, nieprawidłowa higiena jamy ustnej – to tylko niektóre z czynników sprzyjających rozwojowi próchnicy. Nie można pominąć faktu, że próchnica to choroba związana z prowadzonym przez nas stylem życia. Często nie mamy czasu, żeby przygotować pełnowartościowy posiłek i zamiast tego sięgamy po fast foody lub słodkie przekąski. Żyjąc w pośpiechu zapominamy o kompleksowej higienie jamy ustnej, a także o regularnych wizytach kontrolnych u dentysty.

niezdrowe odżywianie

Kolejnym czynnikiem, który rujnuje zęby jest stres. Ciągły niepokój i nerwowość wpływają wyniszczająco na cały organizm. Stres zaburza funkcjonowanie układu odpornościowego, czego konsekwencje widać również w obrębie jamy ustnej. Suchość w ustach może powodować rozwój chorób przyzębia. Do tego nierzadko dochodzi bruksizm, a w wielu przypadkach także sięganie po używki, takie jak alkohol czy papierosy, mające zgubny wpływ na zdrowie zębów.

Próchnica może się rozwinąć u pacjentów w każdym wieku, również u osób starszych. A sprzyja temu m.in.:
  • niedostateczna higiena jamy ustnej spowodowana obniżeniem sprawności manualnej
  • choroby przyzębia
  • stosowanie leków hamujących proces wydzielania śliny
  • użytkowanie ruchomych protez
  • dieta bogata w cukry oraz spożywanie lepkich i kleistych pokarmów.

U osób dorosłych często dochodzi do recesji dziąsłowych. Wówczas pojawia się ryzyko wystąpienia próchnicy w obrębie odsłoniętych korzeni zębów. Osoby dorosłe w szczególności powinny zadbać o dobre nawyki żywieniowe oraz właściwą higienę jamy ustnej.

Cukry proste, prosta droga do próchnicy

Spożywanie dużej ilości węglowodanów wpływa na spadek wartości pH w jamie ustnej. W efekcie dochodzi do stopniowej demineralizacji szkliwa. Najbardziej szkodliwe są cukry proste – glukoza i fruktoza. Drobnoustroje obecne w jamie ustnej wykorzystują cukier do produkcji kwasów. Do najbardziej szkodliwych produktów spożywczych zalicza się słodzone przekąski i napoje, dosładzane dżemy, ketchupy i wszelkiej maści słodycze (w tym produkty kleiste: cukierki krówki, żelki, gumy rozpuszczalne).

W jaki sposób ustrzec się przed rozwojem próchnicy?


  • ogranicz spożycie produktów zawierających węglowodany
  • wyeliminuj z diety produkty kleiste i lepkie
  • zwróć uwagę na kolejność spożywanych produktów: posiłek zacznij od produktów kariogennych (np. słodka drożdżówka, ryż, ziemniaki, chipsy, suszone owoce, jasne pieczywo), a zakończ produktem kariostatycznym (np. świeże warzywa, mięso, ryby, zielona herbata, guma bez cukru)
  • nie podjadaj między posiłkami
  • pij duże ilości wody, a unikaj słodzonych napojów
  • wzbogać dietę o produkty bogate w witaminę D oraz wapń (jajka, nabiał, ryby z puszki, warzywa strączkowe i zielonolistne)
  • starannie szczotkuj zęby po każdym posiłku (a co najmniej 2 razy dziennie)
  • stosuj nić dentystyczną oraz płyny do płukania ust
  • regularnie kontroluj stan zębów u stomatologa.

wtorek, 6 lutego 2018

Jak powstają wady zgryzu?

Ortodoncja to dziedzina stomatologii, która zajmuje się odpowiednim ułożeniem zębów w obrębie szczęki oraz żuchwy. Wada zgryzu jest często diagnozowanym zaburzeniem, utrudniającym prawidłowe funkcjonowanie jamy ustnej. Skąd się ona bierze? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wiadomo jednak, że rozwój płodowy oraz wczesne dzieciństwo odgrywają istotną rolę w kształtowaniu się łuków zębowych u dziecka. 

wada zgryzu

Czynniki, które zwiększają ryzyko pojawienia się wad zgryzu:

  • zaburzenie funkcjonowania układu hormonalnego, w tym niedoczynność tarczycy, gigantyzm, krzywica
  • niektóre choroby wirusowe przebyte w pierwszych miesiącach ciąży (różyczka, „świnka”, odra, czy nawet zwykła grypa)
  • niedobór witamin, niedożywienie oraz urazy w czasie ciąży
  • przerost migdałków u dziecka, oddychanie przez usta, nieprawidłowa pozycja malucha w czasie snu i karmienia, wady postawy oraz parafunkcje w postaci nadmiernego ssania smoczka lub palca
  • nawyk obgryzania paznokci i zgrzytania zębami
  • nieleczona próchnica.

Jak podkreślają sami Pacjenci, najbardziej dotkliwą konsekwencją wad zgryzu jest przede wszystkim mniej lub bardziej nieestetyczny wygląd zębów, ale nie tylko. Mogą pojawić się problemy z wymową, przeżuwaniem posiłków bądź nadmiernym ścieraniem się zębów. Co więcej, osoba, u której występuje wada zgryzu jest bardziej narażona na rozwój próchnicy i chorób dziąseł, w tym parodontozy. W dłuższej perspektywie może nawet dojść do zaburzenia funkcji stawów skroniowo-żuchwowych.

Dziecięce nawyki zgubą dla zębów

Częstą przyczyną pojawienia się wady zgryzu u dziecka jest ssanie palca. Samo ssanie stanowi prawidłowy odruch fizjologiczny w okresie niemowlęctwa. Problem pojawia się w sytuacji, gdy nawyk ten nie zanika wraz z wiekiem malucha. Wówczas może dojść do zniekształcenia szczęki, żuchwy oraz łuków zębowych, w tym do wysunięcia do przodu przednich zębów.

Kontrola nawyku ssania palca do łatwych nie należy, ale jest możliwa. Można spróbować posmarować kciuk malucha gorzką substancją lub okleić palec plastrem. Wsparcie rodzica jest tutaj bardzo istotne. W niektórych przypadkach (zwłaszcza wtedy, gdy dziecko jest już w wieku szkolnym) warto sięgnąć po radę psychologa.

Jakie są rodzaje wad zgryzu?

Wyróżnia się kilka typów wad zgryzu, które mogą wynikać z czynników wrodzonych lub nabytych. Czasami problem dotyczy paru ustawionych nietypowo zębów, a innym razem całej szczęki lub żuchwy. Do najczęściej spotykanych wad zgryzu zalicza się:

  • tyłozgryz – dolny łuk zębowy jest przesunięty do tyłu względem łuku górnego
  • przodozgryz – sytuacja odwrotna: łuk dolny jest wysunięty do przodu względem łuku górnego
  • zgryz krzyżowy – dotyczy zwykle kilku zębów, które zwierają się nieprawidłowo
  • zgryz otwarty – górne zęby całkowicie lub częściowo nie stykają się z dolnymi, a pomiędzy nimi pojawia się szczelina.

Tymczasem praktyka lekarska pokazuje, że u wielu Pacjentów zgłaszających się do leczenia ortodontycznego występują wady złożone. Aby podjąć leczenie, konieczne jest przeprowadzenie dokładnej analizy stanu uzębienia danego Pacjenta. Dopiero wtedy można rozważyć zastosowanie aparatów ruchomych lub stałych. Trzeba jednak podkreślić, że niektóre bardziej skomplikowane wady zgryzu wymagają leczenia chirurgicznego.

czwartek, 18 stycznia 2018

Budowa i funkcje jamy ustnej

Jama ustna to początkowy odcinek układu pokarmowego. Do jej podstawowych funkcji należy przyjmowanie i przeżuwanie pokarmów oraz ich wstępne trawienie, a także artykulacja dźwięków i oddychanie. Jama ustna ograniczona jest z przodu przez wargi, po bokach przez policzki, od góry przez górny przedsionek jamy ustnej oraz podniebienie twarde, a od dołu przez dolny przedsionek i dno jamy ustnej, znajdujące się pod językiem. 
 
przegląd jamy ustnej


 Dzięki rozmieszczonym w jamie ustnej śliniankom przyjmowany pokarm jest równomiernie nawilżany. Już na tym odcinku układu pokarmowego rozpoczyna się proces trawienny.

Jama ustna od wewnątrz wyściełana jest błoną śluzową, która wyposażona została w wiele mechanizmów obronnych – na przykład wydzielanie śliny. Ponadto błona śluzowa pełni funkcję:
  • osłaniającą (ochrona przed działaniem drobnoustrojów)
  • smakową (za sprawą kubków smakowych znajdujących się na języku)
  • resorpcyjną (zdolność wchłaniania niektórych związków chemicznych)
  • czuciową (np. odczuwanie bólu, ciepła/zimna)

Uzębienie naszych praprzodków

Budowa jamy ustnej, w tym liczba i rozmieszczenie zębów u dorosłego człowieka zmieniała się w wyniku ewolucji. Dieta praprzodków znacznie różniła się od naszej, a ich zęby były dostosowane do rodzaju spożywanego pokarmu. Dzięki wykopaliskom archeologicznym wiemy, że pierwsi ludzie mieli szerszą szczękę i więcej zębów w łukach zębowych. Dodatkowe trzonowce w postaci „dziewiątek” i „dziesiątek” pozwalały lepiej rozdrabniać twardy pokarm, taki jak surowe mięso czy korzenie roślin. Wraz z upowszechnieniem się termicznej obróbki pokarmów, część zębów, które dziś nazwalibyśmy nadliczbowymi, zaczęła zanikać. W efekcie łuki zębowe uległy skróceniu, a szeroka żuchwa stała się smuklejsza i bardziej delikatna.

Z czego zbudowany jest ząb?

W jamie ustnej dorosłego człowieka znajduje się od 28 do 32 zębów: 8 siekaczy, 4 kły, 8 przedtrzonowców oraz od 8 do 12 trzonowców. W przypadku uzębienia mlecznego zębów jest 20: w każdym łuku zębowym znajdują się 4 siekacze, 2 kły oraz 4 trzonowce.

Na ząb składa się korona - czyli ta część, która znajduje się ponad dziąsłem - oraz korzeń. Miejsce, w którym korzeń łączy się z koroną nazywane jest szyjką zębową. Ząb posiada od 1 do 4 korzeni i składa się z kilku tkanek. Korona zbudowana jest ze szkliwa (najtwardsza tkanka organizmu), zębiny oraz miazgi, natomiast korzeń z cementu korzeniowego, miazgi i zębiny. Najbardziej unerwioną tkanką w obrębie zęba jest miazga. Jeśli w miejsce to wda się stan zapalny, pacjent odczuwa bardzo silny ból.

Przyzębie również jest częścią narządu żucia. W jego skład wchodzi:
  • dziąsło, będące naturalnym „izolatorem” korzenia od negatywnych czynników znajdujących się w obrębie jamy ustnej (np. szkodliwych mikroorganizmów)
  • błona śluzowa wyrostka zębodołowego
  • ozębna i kość zębodołu utrzymujące ząb w zębodole
  • cement korzeniowy

Co za dużo, to niezdrowo

Zęby nadliczbowe traktowane są jako fizjologiczna anomalia, ale nie każdy ząb trzeba od razu usuwać. Jest to kwestia indywidualna. Jeśli ząb nie sprawia problemów można na początku objąć go okresową kontrolą stomatologiczną. Dotyczy to zwykle górnych „dziewiątek”, które często nie wykazują negatywnych objawów.

Dzięki rozwojowi diagnostyki obrazowej możliwe jest bardzo wczesne wykrycie zębów nadliczbowych. Jeśli istnieje ryzyko, że dodatkowy ząb spowoduje zaburzenie zgryzu lub będzie sprzyjać rozwojowi próchnicy, stomatolog zwykle zaleca ekstrakcję.

piątek, 29 grudnia 2017

Jak dbać o protezy ruchome?

To, jak szybko Pacjent przyzwyczai się do noszenia ruchomej protezy zębowej, zależy od kilku czynników, m.in. od rodzaju protezy i jej dopasowania. Warto wiedzieć, że organizm różnie reaguje na noszenie protezy. Na początku mogą pojawić się nieprzyjemne objawy w postaci nadmiernego wydzielania śliny, upośledzenia smaku, a nawet odruchu wymiotnego. Jeśli będziemy przestrzegać wskazówek lekarza, uzbroimy się w cierpliwość i odpowiednio zadbamy o protezę, uczucie dyskomfortu szybko minie.

proteza

Problemy dnia codziennego

W pierwszych dniach po odebraniu protezy mogą wystąpić problemy z jedzeniem. Pacjent na nowo uczy się gryźć i przeżuwać kęsy. Początkowo dobrze jest unikać twardych produktów spożywczych, takich jak orzechy, surowe warzywa i owoce. Zaleca się również równomierne, obustronne przeżuwanie pokarmów.

Pacjenci po założeniu protezy ruchomej miewają ponadto problemy z mówieniem. Właściwej artykulacji dźwięków również trzeba się nauczyć, ale nie jest to trudne. Wystarczy codziennie czytać na głos i dużo rozmawiać. Ważne, by mówić głośno i wyraźnie. Z czasem zupełnie zapomnimy, że mamy założoną protezę.

Czas na poprawki

W początkowym okresie użytkowania protezy może wystąpić podrażnienie tkanek jamy ustnej lub stan zapalny i związany z  nim ból. Zazwyczaj wiąże się to z nieprawidłowym przyleganiem protezy i pojawieniem się bolesnych odleżyn. Wówczas trzeba niezwłocznie udać się do stomatologa, który skoryguje „wadliwą” część konstrukcji. W przypadku złamania czy pęknięcia protezy również należy zgłosić się do lekarza dentysty. W żadnym wypadku nie powinniśmy wykonywać korekty na własną rękę, bo może to doprowadzić do całkowitego zniszczenia protezy, co wiąże się z koniecznością wykonania nowej.

Kilka wskazówek pielęgnacyjnych:

  • Materiał, z którego wykonywane są protezy ruchome wymagają systematycznego czyszczenia. Protezę należy myć po każdym posiłku za pomocą miękkiej szczoteczki i odrobiny pasty do zębów lub innego delikatnego preparatu. Następnie należy ją dokładnie wypłukać w czystej wodzie i osuszyć. Trzeba jednak uważać, żeby nie przesadzić z czyszczeniem – zbyt intensywne szorowanie może zniszczyć delikatną powierzchnię protezy.
  • Zaleca się, aby wyjmować protezę na noc i zdezynfekowaną przechowywać w szczelnym pojemniku. 
  • Do czyszczenia protez służą specjalne produkty o właściwościach bakteriobójczych. Dzięki nim usuniemy również przebarwienia po kawie czy herbacie. Dezynfekcję protezy przy użyciu specjalnych tabletek lub innych preparatów należy przeprowadzać średnio 2-3 razy w miesiącu i każdorazowo po przebytym stanie zapalnym jamy ustnej.
  • Ważne jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny jamy ustnej - nawet przy całkowitym bezzębiu. Warto regularnie stosować płyny do płukania ust i mieszanki ziołowe, które zapobiegają rozwojowi stanów zapalnych w obrębie jamy ustnej i odświeżają oddech.
  • Należy pamiętać o systematycznym usuwaniu kamienia nazębnego z protezy. W tym celu wskazane jest udanie się do stomatologa. 
  • Prawidłowa pielęgnacja protezy ruchomej wpływa na jej żywotność i wytrzymałość. Jeśli będziemy dobrze o nią dbać, zagwarantujemy sobie komfortowe użytkowanie przez lata. Zazwyczaj po upływie 5-7 lat konieczne jest wykonanie nowej protezy.